Gelukkig heeft Cato ondanks het vele krabben ook nog veel lol in haar prille leventje.Nu de loopsheid over is kan ze terug lekker loslopen en soms lijkt het alsof ze gaat opstijgen zo hard loopt ze.

Vandaag eens geen foto.Te moe.Reden:Cato heeft weer erg veel last van haar allergie en zelfs s'nachts heeft mijn meisje geen rust.Aangezien ze naast mijn bed op haar doggybag slaapt word ik elke nacht wakker van haar gekrab.Al vier nachten ben ik om half  4 uur klaarwakker en sta ik op Cato weet  geen blijf meer met haarzelf.Ik probeer haar wat te kalmeren met een jeukstillende spray,maar echt helpen doet het niet.Ze krabt nu weer altijd onder de kin en aan haar oortje,dus wie weet is er weer een oorontsteking op komst,de zoveelste.Ik hou het goed in de gaten en de druppels staan klaar.Vanavond heb ik haar laatste pilletje wat later gegeven in de hoop dat ze vanacht toch wat rustiger is.Triestig hoor vooral voor Catootje,maar voor mij begint het toch ook te wegen.Gelukkig krijg ik steun van mensen die hetzelfde meemaken of gemaakt hebben.Ben trouwens blij dat ik Micheline en haar Tibetaantje heb leren kennen,onze verhalen lijken op elkaar,ik ben  gelukkig voor haar dat  de fokster van haar Tibetaantje  erg met hen begaan is en  helpt  daar waar nodig is Ik weet dat het anders kan zijn.Soms als ik Cato zo zie krabben word ik zo boos,dan denk ik had dit allemaal niet kunnen voorkomen worden.Voor ons een vraag voor sommige een weet.Voor iedereen een goede nachtrust en morgen gezond weer op.